سیگنال آنالوگ سیگنالی است که میتواند هر مقدار پیوستهای از دادهها را منتقل کند.
سیگنال آنالوگ سیگنالی است که میتواند هر مقدار پیوستهای از دادهها را منتقل کند.
زبانهای برنامهنویسی سطح بالا زبانی هستند که شباهت زیادی به زبان انسان دارند و یادگیری آنها راحتتر است. این زبانها برای نوشتن برنامههای پیچیده و کاربردی استفاده میشوند.
سیستم عددی دودویی است که فقط از دو رقم 0 و 1 برای نمایش اعداد استفاده میکند. این سیستم در پردازشهای کامپیوتری کاربرد وسیعی دارد.
تابع main نقطه آغازین هر برنامه C++ است و اجرای برنامه از این تابع آغاز میشود. وجود این تابع برای هر برنامه C++ ضروری است.
دسترسی به آرایه به معنای استفاده از اندیسها برای دسترسی به دادههای ذخیرهشده در آرایه است. این دسترسی میتواند برای خواندن یا نوشتن مقادیر انجام شود.
رایانههای هیبریدی که ترکیبی از کامپیوترهای آنالوگ و دیجیتال هستند و توانایی پردازش دادههای پیوسته و گسسته را دارند.
دروازه منطقی NAND که عملیات معکوس دروازه AND را انجام میدهد.
گراف بدون جهت گرافی است که در آن یالها هیچگونه جهتی ندارند و ارتباط دو طرفه را نشان میدهند.
بازگشتی به معنی فراخوانی یک تابع توسط خودش است. این ویژگی برای حل مشکلاتی که بهطور طبیعی ساختاری بازگشتی دارند، مفید است.
ارجاع به نوعی متغیر اشاره دارد که به یک شیء یا متغیر اصلی اشاره میکند. برخلاف اشارهگرها، ارجاعها در زمان کامپایل به محل اصلی اشاره میکنند.
تابع یک بلوک کد است که یک کار خاص را انجام میدهد و میتواند به طور مکرر در بخشهای مختلف برنامه فراخوانی شود.
عملگر در برنامهنویسی به نمادهایی اطلاق میشود که عملیاتهای مختلفی مانند جمع، تفریق، ضرب و مقایسه را روی دادهها انجام میدهند.
وراثت ویژگیای در برنامهنویسی شیگرا است که به یک کلاس اجازه میدهد ویژگیها و رفتارهای کلاس دیگر را به ارث ببرد.
فرآیند تبدیل اطلاعات به کدی غیرقابل فهم برای محافظت از دادهها در برابر دسترسی غیرمجاز.
سازنده یا کانستراکتور تابعی است که به طور خودکار هنگام ساخت شیء جدید از کلاس فراخوانی میشود و به مقداردهی اولیه ویژگیها کمک میکند.
رایانههای کوچک که میتوانند تعداد کمی از کاربران را به صورت همزمان پشتیبانی کنند و به طور معمول در شرکتها و سازمانهای متوسط استفاده میشوند.
عملیات Dereferencing زمانی است که از یک اشارهگر برای دسترسی به مقدار دادهای که آن اشارهگر به آن اشاره دارد، استفاده میشود.
فراخوانی بهوسیله مرجع یعنی زمانی که آدرس حافظه متغیر به تابع ارسال میشود و در نتیجه تغییرات انجامشده در داخل تابع روی متغیر اصلی اثر میگذارد.
اطلاعاتی است که به تشریح عملکرد سیستمها، نرمافزارها یا سختافزارها میپردازد.
تخصیص حافظه به معنای رزرو فضای حافظه برای ذخیره دادهها در هنگام اجرای برنامه است. در C++، تخصیص حافظه برای آرایهها بهطور پویا یا استاتیک انجام میشود.
کد منبع کدهایی است که به زبان برنامهنویسی توسط توسعهدهندگان نوشته میشود. این کدها پس از تبدیل توسط کامپایلر به کد ماشین، قابل اجرا بر روی پردازندهها خواهند بود.
حلقه در برنامهنویسی به معنی تکرار یک سری دستورات به تعداد مشخص است تا زمانی که یک شرط خاص برآورده شود.
نوع دادهای است که برای ذخیرهسازی اعداد اعشاری و محاسبات دقیقتری استفاده میشود.
توابع کتابخانهای به توابعی اطلاق میشود که از پیش در زبانهای برنامهنویسی تعریف شدهاند و در هر برنامه میتوان از آنها استفاده کرد.
دادههایی که پردازش شده و به صورت معنادار و قابل فهم تبدیل شدهاند. این اطلاعات میتواند به شکل گزارشها، نمودارها یا هر نوع داده دیگر باشد که به کاربر منتقل میشود.
عملگر سهگانگی یک روش فشرده برای نوشتن دستورات شرطی است که معمولاً به صورت condition ? expression1 : expression2 نوشته میشود.
تبدیل عدد از مبنای هشت به مبنای ده که شامل محاسبه وزن هر رقم و جمع آنها است.
درخت یک ساختار دادهای است که گرهها و یالها را در قالب سلسلهمراتبی سازماندهی میکند، که برای جستجو و مرتبسازی دادهها مفید است.
مدلهایی از هوش مصنوعی هستند که از الگوریتمهایی برای شبیهسازی مغز انسان استفاده میکنند. این شبکهها از لایههای مختلفی تشکیل شدهاند که اطلاعات را پردازش میکنند.
متغیر در برنامهنویسی به فضایی در حافظه گفته میشود که برای ذخیره دادهها استفاده میشود. این دادهها میتوانند در طول اجرای برنامه تغییر کنند.
تعریف تابع شامل بدنه تابع است که در آن، منطق اجرای تابع تعیین میشود. در این مرحله، تابع به طور کامل معرفی میشود.
تابع یک بلوک از کد است که برای انجام یک کار خاص طراحی شده است. توابع میتوانند پارامتر دریافت کنند و مقداری را بازگشت دهند.
یک وسیله ذخیرهسازی دائمی است که دادهها را به صورت بلند مدت ذخیره میکند. هارد دیسکها ظرفیت بالایی برای ذخیرهسازی اطلاعات دارند.
پشته یک ساختار دادهای است که به صورت FILO (اول وارد، آخر خارج) عمل میکند. این ساختار برای ذخیره دادهها به کار میرود.
حافظه داینامیک به حافظهای گفته میشود که در زمان اجرای برنامه تخصیص مییابد و میتوان اندازه آن را در طول اجرای برنامه تغییر داد.